Agence Dermul in Oostende schrijft op haar website:
De koffie staat klaar. We nemen de tijd om uitgebreid naar u te luisteren en u in detail uit te leggen hoe we u kunnen helpen.
Dinsdagmiddag 13.56:
Ik bel de agence op en krijg na enkele tonen een computer aan de lijn die me verzoekt om nog even aan de lijn te blijven, me bedankt voor het wachten en ook nog eens haar Franse vocabulaire boven haalt om het zelfde in onze andere landstaal te repeteren. Tussendoor kan ik mijn kennis over klassieke muziek eventjes testen en ik herken de twintigste van Beethoven, de derde van Chopin en de elventwintigste van Verdi. Om 13.58 wordt de Klara-quiz bruusk onderbroken en hoor aan de andere kant van de lijn.
Dermul: “Agence Dermul, goedemiddag, met [X].”
“Mag ik de oplossingen van de quiz”, hoor ik mezelf denken, maar vraag in keurig Nederlands:
Ik: “Goeiemiddag mevrouw, U spreekt met [Y], kan ik mijnheer [Z] aan de lijn krijgen alstublieft?”
Dermul: “Mijnheer [Z] zal weer op kantoor zijn vanaf 14.00“.
Ik: “…!?”
Hoezo, tijd nemen om te luisteren en te helpen?
Een beetje overdreven als je ‘t mij vraagt.