Monstertje

Het allesverslindende monsterje was nog steeds hongerig. Hoewel ze net haar dagelijks rantsoen met veel smaak en het nodige smossen verorberd had, rammelde ze nog steeds en in dessert had ze altijd trek. Het kostte haar wat moeite en een paar puppieoogjes om de mama te overtuigen, maar haar geduld werd uiteindelijk rijkelijk beloond.

Nadat ze enkele momenten roerloos toegekeken had hoe haar prooi zich te rusten legde en wachtte op niets, speurde ze vakkundig de omgeving af op zoek naar kapers. De kust was veilig. Voor het allesverslindende monster althans. De prooi is er zich wellicht nooit van bewust geweest dat de komende ogenblikken uitermate pijnlijk zouden zijn.

Het allesverslindende monstertje sloeg bliksemsnel toe. Ze was zonder meer meedogenloos. Ze haalde de lekkernij behendig naar zich toe en slaakte een kreet van blijdschap. Twee grijnzende staalblauwe ogen keken gretig toe hoe de buit fijngeknepen werd. De prooi kronkelde zich rond de klauwen van het monstertje in een ultieme poging om erger te vermijden. Alle inspanningen ten spijt, zou het slechts uitstel van executie betekenen zo zou later blijken.

Het kleine monstertje ontblootte twee rijen fonkelend witte tandjes toen ze haar muiltje opensperde. Het einde van dit gevecht op leven en dood naderde. Het kostte nog wat moeite om alle stukjes prooi naar binnen te werken, maar het monstertje hield moedig vol. Vijf minuutjes later was het monstertje verlost van alle maagrammelingen. Dessert, heerlijk.

Een peuter die spaghetti eet, heroïsch.

Schaatsen op de Damse Vaart

Als koning Winter maar eens per dozijn jaren toestaat dat de Damse Vaart beschaatsbaar is, dan moet de liefhebber van het ijsglijden onverwijld de ijzers aanbinden. Broerlief had me verwittigd dat het moment van de waarheid wel eens kon aanbreken (inside information weet U wel) en zondag was het dan eindelijk zo ver. De ochtendstond van de zevende dag was mij tot voor kort nagenoeg onbekend en werd gebruikt om wat achterstallige nachtrust in te halen. Slechts uitzonderlijk mocht mijn zondagsslaapje vervroegd worden afgebroken, nu klonk zelf het enerverende gepiep van mijn wekker me als een symphonie in de oren een bleef de snooze-knop voor het eerst sinds lang verweesd achter.

Net als die van God kunnen ook beijzelde wegen naar Brugge ondoorgrondelijk zijn. Extra voorzichtigheid en een schietgebedje van tijd tot tijd waren dan ook onontbeerlijk. Gewapend met sjaal, handschoenen, muts, schaatsen, gepaste kledij en wat proviand, stond ondergetekende op een zondagmorgen in januari rond 9u00 geparkeerd in de berm tussen Brugge en Damme. Toegegeven, het was vroeg, te vroeg om helemaal wettelijk te zijn, maar de Arm Der Wet had al op zaterdag enkele honderden plezierzoekers oogluikend toegestaan op het ijs.

Schaatsen is zoals fietsen: eens je het kan, verleer je het niet. De eerste meters op het ijs deden wat onwennig aan, de tussenpauze van meer dan vijf jaar had mijn glijkunsten duidelijk geen goed gedaan. Het is me een raadsel of het ongecontroleerde schudden van mijn benen in de eerste vijf kilometer naar Damme het gevolg was van de onwennigheid op het ijs, het niet strak genoeg zitten van de schaatsen dan wel of het simpelweg een gevolg was van de diepvriestemperatuur waar ook een duo van lange spannende joggingbroek en jeansbroek niet tegen opgewassen zijn.

De rest van de zondagvoormiddag is makkelijk samen te vatten in enkele flarden: op de oever klimmen, straat oversteken, voorzichtig opnieuw op de vaart glijden, uitglijden en linker pols bezeren, broer ontmoeten, … U kunt er zelf een verhaal mee schrijven als U wilt, maar dat hoeft helemaal niet.

Wit licht

Het jongste album van Borsato heet ‘Wit Licht’. Ik hoop dat hij hiermee metaforisch het einde van zijn carriere wil aankondigen.

Elise

9 september 2008, voor altijd de geboortedatum van mijn dochter.

Papa is the best

Best wel leuk als je ongeboren kindje, met een klein beetje hulp van mama, laat weten dat je de beste bent…

Music To Watch Girls By

Het begon allemaal met de reclame van Nescafé, waarin niet enkel de mannen maar ook de vrouwen snorren hebben.

Toen was er de oorworm die zich dagenlang knusjes tussen mijn oren nestelde.

Gelukkig was er het internet en waren er fora waarop ik het antwoord vond op de vraag:”Van wie is dat liedje?” Het bleek de 80-jarige Andy Williams te zijn. De song is 40 jaar oud en werd eerder al gerecycleerd voor een commercial van een nieuwe Fiat Punto (hoe herkenbaar dat laatste…).

Tenslotte was er YouTube. Ik type “Andy Williams” in en vond deze filmpjes.

(clipje)

en

(betere klank)

en voor de tekstliefhebbers: hier

Agence Dermul

Agence Dermul in Oostende schrijft op haar website:

De koffie staat klaar. We nemen de tijd om uitgebreid naar u te luisteren en u in detail uit te leggen hoe we u kunnen helpen.

Dinsdagmiddag 13.56:

Ik bel de agence op en krijg na enkele tonen een computer aan de lijn die me verzoekt om nog even aan de lijn te blijven, me bedankt voor het wachten en ook nog eens haar Franse vocabulaire boven haalt om het zelfde in onze andere landstaal te repeteren. Tussendoor kan ik mijn kennis over klassieke muziek eventjes testen en ik herken de twintigste van Beethoven, de derde van Chopin en de elventwintigste van Verdi. Om 13.58 wordt de Klara-quiz bruusk onderbroken en hoor aan de andere kant van de lijn.

Dermul: “Agence Dermul, goedemiddag, met [X].”

“Mag ik de oplossingen van de quiz”, hoor ik mezelf denken, maar vraag in keurig Nederlands:

Ik: “Goeiemiddag mevrouw, U spreekt met [Y], kan ik mijnheer [Z] aan de lijn krijgen alstublieft?”

Dermul: “Mijnheer [Z] zal weer op kantoor zijn vanaf 14.00“.

Ik: “…!?”

Hoezo, tijd nemen om te luisteren en te helpen?

Dualbooten met Grub (vb)

Eigenlijk staat dit hier voor mezelf om ook na een eventuele computercrash niet te veel op te moeten zoeken maar misschien kan het ook voor u handig zijn. Hieronder vind je de mogelijke inhoud van Grub (de betere bootloader) op een computer met 1 harde schijf. Met Grub kan je bijvoorbeeld dualbooten (vb Windows en Linux).
Hier staat Micro$oft Windows Home XP op de eerste partitie (hd0,1) en Kubuntu 7.10 op een tweede (hd0,2) . Het staat hier als voorbeeld, experimenteren op eigen risico. Een volledige uitleg vind je trouwens hier.

default        0 (nodig voor de manier van tellen van de hardeschijven of partities)

timeout        10 (seconden voor automatisch het eerste OS van de lijst kiest)

title        Ubuntu 7.10, kernel 2.6.22-14-generic
 root        (hd0,2)
 kernel        /boot/vmlinuz-2.6.22-14-generic root=UUID=321033e1-be6b-4e40-b5cd-8efa2c7a1ddf ro quiet splash
 initrd        /boot/initrd.img-2.6.22-14-generic
 quiet

title        Microsoft Windows XP Home Edition
 root        (hd0,1)
 savedefault
 makeactive
 chainloader    +1

Als oma

Ik ruik al een week of twee naar oma. Niet naar oudewijvenparfum, groene thee of bontjas, maar naar Dovezeep. Mijn huid kan niet alle soorten zeep aan en een experiment van tijd tot tijd staat een pseudo-wetenschapper wel. Het droogt mijn huid niet uit zoals vele andere wel doen. De geur van oma kreeg ik er willens nillens bij. Ach, “elk voordeel hep zijn nadeel…”

Sjas Patat

Donderdag 20 december in het Kursaal van Oostende. De start van de kerstvakantie gaat gepaard met een diepvriestemperatuur en op de radio weerklinkt af en toe het neologisme ‘motsneeuw’. Kwart over acht kom ik dan ook verkleumd aan, muts en handschoenen ten spijt. Het is nog betrekkelijk rustig en in tegenstelling tot het optreden van Clouseau enkele weken daarvoor is het publiek overwegend mannelijk van aard. Op het aanvangsuur dat op het toegangsticket vermeld wordt, is iets meer dan de helft van de zitplaatsjes ingenomen. Ik vermoed dat de motsneeuw en de mist er voor iets tussen gezeten hebben. De show zelf? Volgend jaar opnieuw!