Waanzinnen

Eigenlijk staat dit hier voor mezelf om ook na een eventuele computercrash niet te veel op te moeten zoeken maar misschien kan het ook voor u handig zijn. Hieronder vind je de mogelijke inhoud van Grub (de betere bootloader) op een computer met 1 harde schijf. Met Grub kan je bijvoorbeeld dualbooten (vb Windows en Linux).
Hier staat Micro$oft Windows Home XP op de eerste partitie (hd0,1) en Kubuntu 7.10 op een tweede (hd0,2) . Het staat hier als voorbeeld, experimenteren op eigen risico. Een volledige uitleg vind je trouwens hier.

default        0 (nodig voor de manier van tellen van de hardeschijven of partities)

timeout        10 (seconden voor automatisch het eerste OS van de lijst kiest)

title        Ubuntu 7.10, kernel 2.6.22-14-generic
 root        (hd0,2)
 kernel        /boot/vmlinuz-2.6.22-14-generic root=UUID=321033e1-be6b-4e40-b5cd-8efa2c7a1ddf ro quiet splash
 initrd        /boot/initrd.img-2.6.22-14-generic
 quiet

title        Microsoft Windows XP Home Edition
 root        (hd0,1)
 savedefault
 makeactive
 chainloader    +1

Ik ruik al een week of twee naar oma. Niet naar oudewijvenparfum, groene thee of bontjas, maar naar Dovezeep. Mijn huid kan niet alle soorten zeep aan en een experiment van tijd tot tijd staat een pseudo-wetenschapper wel. Het droogt mijn huid niet uit als vele andere, maar de geur van oma kreeg ik er willens nillens bij. Ach, “elk voordeel hep zijn nadeel…”

Donderdag 20 december in het Kursaal van Oostende. De start van de kerstvakantie gaat gepaard met een diepvriestemperatuur en op de radio weerklinkt af en toe het neologisme ‘motsneeuw’. Kwart over acht kom ik dan ook verkleumd aan, muts en handschoenen ten spijt. Het is nog betrekkelijk rustig en in tegenstelling tot het optreden van Clouseau enkele weken daarvoor is het publiek overwegend mannelijk van aard. Op het aanvangsuur dat op het toegangsticket vermeld wordt, is iets meer dan de helft van de zitplaatsjes ingenomen. Ik vermoed dat de motsneeuw en de mist er voor iets tussen gezeten hebben. De show zelf? Volgend jaar opnieuw!

Onderschrevene is een allerminst fan van Micro$oft-software. Toch was hij benieuwd naar het design en alle andere nieuwigheden die de jongste telg van de goeroe uit Redmond rijker is dan de XP-versie. Dan maar een Vistapack voor XP geïnstalleerd: Vista Transformation Pack. Weinig vernieuwend, hopelijk is Vista zelf wel de installatietijd waard.

Gisterenavond, Sportpaleis Antwerpen. De kaarten voor het verjaardagsconcert lagen al enkele maanden ergens in de schuif, maar uitkijken naar Clouseau 20 is er nooit bij geweest. Bij aankomst blijkt er veel volk te zijn van overwegend vrouwelijk aard. Liters oestrogeen komt in de laatste momenten voor het concert massaal en spontaan vrij in menig feminien lichaam.

Afgeladen vol, prachtig decor, schitterende belichting, reuzeveel sfeer, dat moet gezegd worden. Wanneer Koen andermaal met zijn billenwerk schudt, loopt er kwijl uit de mondhoeken van grieten uit die roedel bakvissen die bovenaan gillen en mee kwelen. Wauters belooft om alle grootste hits te zingen. Grootste? Hmz, ik kom tot de vaststelling dat ik er twee nog nooit gehoord heb. De Tegenpartij, En Dans, Grooven en Shaken doen me niets. Domino, Daar Gaat Ze, Anne, De Nobelprijs en Passie doen vlagen van jeugdsentiment opwellen. Geen lieve Louise.

Mijn persoonlijke favorieten zijn stuk voor stuk minstens tien jaar oud zijn en tel de seconden van de nieuwere nummers net niet af. Blijkbaar ben ik blijven steken bij Clouseau10 of zo.

Sfeer:8, Geluid:8, Belichting:10, Decor:10, Repertoire:6. Conclusie: 8/10, gezien, goedgekeurd, maar niet voor herhaling vatbaar.

Brus-sel-Hal-le-Vil-voor-de

(via Stijn, een leerling, update: hier ook al blijkbaar)

Het kan me wel bekoren, en dan heb ik het over de spotjes op de commerciële televisiestations die de kijkcijferarme ochtend- en middaguurtjes toch winstgevend moeten vullen op de momenten dat de belspeljongens en -meisjes uitblazen van hun rondje beetnemen. Voor de fenomenale humor die er vaak in voor komt, zap ik soms niet meteen weg tijdens die reclames voor die nieuwe ontharingscrème, die multifunctionele boormachine, een revolutionaire Kitchenboy of dat fitnesstoestel dat je hopen geld, tijd en moeite kan besparen Toch steekt één soort er met kop en schouders bovenuit: die commercials voor die ene verzamelbox waarop al je favoriete songs staan, die stuk voor stuk voor je werden uitgezocht, die niet mag ontbreken in je collectie en die speciaal voor de gelegenheid werden geremastered.

Daarnet was er eentje op voor een verzameling van hits uit de jaren ‘50. De meeste liedjes kwamen wel bekend voor, maar de namen ben ik ondertussen al opnieuw vergeten. Hilarisch om te zien hoe mannen met een Signalglimlach steevast in maatpak gegoten zitten en de vrouwen zich met nietsverhullende bloemetjes- of glitterjurk rond hun microstandaard krulden. Het leuke van dit soort promofilmpjes is de afwisselingen tussen fragmentjes uit de oude doos waarin de Britney’s en de Christinas, de Editors, Rihanna’s en de broertjes Wauters van hun tijd het beste van zichzelf gaven enerzijds en de getuigenissen van overtevreden klanten anderzijds. Een vers gepensioneerde Amerikaanse kende de songs nog stuk voor stuk. Ze onthulde terloops dat ze per toeval onder het schoonmaken een cd had opgezet maar al even toevallig de buitenluidsprekers had laten opstaan. De muziek uit lang vervlogen tijden had de buren geïnspireerd tot een buurtfeestje zonder voorgaande. Andere getuigenissen moesten ook de laatste bejaarde sceptici overtuigen het bestelnummer te bellen zodat ook zij konden genieten van al die onvergetelijke klassiekers. Heel aanstekelijk allemaal, niet de muziek maar de sfeer. Als ik bejaard ben wordt het geen Laura Lynn.

De virtuele duivenmelkerssite Roekoe.be houdt er na iets meer dan een jaar mee op. Wat begon als een hilarisch tijdverdrijf van een kwartet tieners eindigde deze week met een zwaar overbelaste server met bijhorende problemen en meer dan 13000 virtuele duivenmelkers. Het concept was origineel en was mijns inziens niet banaler dan pakweg hattrick. Ideaal om dagelijks vijf minuten verloren tijd mee op te vullen en om als gespreksonderwerp in de groep vrienden te gooien. Bedankt gasten!!

Geert Hoste, you love him or you hate him, verafgood door fans, verafschuwd door critici. Ik lust er wel pap van en voor het tweede jaar op rij was een plaatsje vrij in het Oostendse kursaal. Twee uur lang dollen met Leterme, de CDh, Albert II, Wendy van Wanten en the Brazilian Wax. Zeker gaan kijken of time alvast je recorder op nieuwjaarsdag.

Doorgaans loop ik niet zo hoog op met Vlaamse films, ook al krijgt die een hoofdprijs op een buitenlands filmfestival. Ben X kreeg overal lovende kritieken maar die konden me er niet toe aanzetten om een bioscoopzitje te huren voor ongeveer anderhalf uur. Enkele weken geleden kwam de schooldirectie echter aanzetten met het voorstel om met de hogere graden te gaan kijken onder de vlag van “passend binnen de vakoverschrijdende eindtermen. Onderschrevene ging mee als begeleider, verwachtte niet veel en kreeg meer, veel meer dan verwacht.

Nic Balthazars debuut schetst de leefwereld van een autistische jongen en brengt de problemen die dat met zich meebrengt haarfijn (soms letterlijk) in beeld. Meer schrijf ik er niet over, ga zelf maar kijken. Je zult het je wellicht geen moment berouwen.