Als koning Winter maar eens per dozijn jaren toestaat dat de Damse Vaart beschaatsbaar is, dan moet de liefhebber van het ijsglijden onverwijld de ijzers aanbinden. Broerlief had me verwittigd dat het moment van de waarheid wel eens kon aanbreken (inside information weet U wel) en zondag was het dan eindelijk zo ver. De ochtendstond van de zevende dag was mij tot voor kort nagenoeg onbekend en werd gebruikt om wat achterstallige nachtrust in te halen. Slechts uitzonderlijk mocht mijn zondagsslaapje vervroegd worden afgebroken, nu klonk zelf het enerverende gepiep van mijn wekker me als een symphonie in de oren een bleef de snooze-knop voor het eerst sinds lang verweesd achter.
Net als die van God kunnen ook beijzelde wegen naar Brugge ondoorgrondelijk zijn. Extra voorzichtigheid en een schietgebedje van tijd tot tijd waren dan ook onontbeerlijk. Gewapend met sjaal, handschoenen, muts, schaatsen, gepaste kledij en wat proviand, stond ondergetekende op een zondagmorgen in januari rond 9u00 geparkeerd in de berm tussen Brugge en Damme. Toegegeven, het was vroeg, te vroeg om helemaal wettelijk te zijn, maar de Arm Der Wet had al op zaterdag enkele honderden plezierzoekers oogluikend toegestaan op het ijs.
Schaatsen is zoals fietsen: eens je het kan, verleer je het niet. De eerste meters op het ijs deden wat onwennig aan, de tussenpauze van meer dan vijf jaar had mijn glijkunsten duidelijk geen goed gedaan. Het is me een raadsel of het ongecontroleerde schudden van mijn benen in de eerste vijf kilometer naar Damme het gevolg was van de onwennigheid op het ijs, het niet strak genoeg zitten van de schaatsen dan wel of het simpelweg een gevolg was van de diepvriestemperatuur waar ook een duo van lange spannende joggingbroek en jeansbroek niet tegen opgewassen zijn.
De rest van de zondagvoormiddag is makkelijk samen te vatten in enkele flarden: op de oever klimmen, straat oversteken, voorzichtig opnieuw op de vaart glijden, uitglijden en linker pols bezeren, broer ontmoeten, … U kunt er zelf een verhaal mee schrijven als U wilt, maar dat hoeft helemaal niet.
Wederzinnen